نجاستى از خارج به مخرج غائط رسيده باشد . سوم : آن كه اطراف مخرج بيشتر از مقدار معمول آلوده شده باشد ، و در غير اين سه صورت مىشود مخرج را با آب شست و يا به دستورى كه بعداً گفته مىشود با پارچه و سنگ و مانند اينها پاك كرد ، اگرچه شستن با آب بهتر است . مسأله 66 - مخرج بول با غير آب پاك نمىشود ، و مردها اگر بعد از بر طرف شدن بول يك مرتبه بشويند كافى است ، ولى زن‌ها و همچنين كسانى كه بولشان از غير مجراى طبيعى مىآيد ، احتياط واجب آن است كه دو مرتبه بشويند . مسأله 67 - اگر مخرج غائط را با آب بشويند ، بايد چيزى از غائط در آن نماند ، ولى باقى ماندن رنگ و بوى آن مانعى ندارد ، و اگر در دفعه اول طورى شسته شود كه ذره‌اى از غائط در آن نماند ، دوباره شستن لازم نيست . مسأله 68 - هرگاه با سنگ و كلوخ و مانند اينها غائط را از مخرج بر طرف كنند ، اگرچه پاك شدنش محل تأمل است ولى نماز خواندن مانعى ندارد و چنانچه چيزى هم به آن برسد نجس نمىشود و ذره‌هاى كوچك و لزوجت محل ، اشكال ندارد . مسأله 69 - لازم نيست با سه سنگ يا سه پارچه مخرج را پاك كنند ، بلكه با اطراف يك سنگ يا يك پارچه هم كافى است ، بلكه اگر با يك مرتبه هم غائط بر طرف شد كفايت مىكند ، ولى با استخوان و سرگين و يا چيزهايى كه احترام آنها لازم است ، مانند كاغذى كه اسم خدا بر آن نوشته ، اگر پاك كند محل را ، نماز نمىتواند بخواند . مسأله 70 - اگر شك كند كه مخرج را تطهير كرده يا نه ، اگرچه هميشه بعد از بول يا غائط فوراً تطهير مىكرده ، بايد خود را تطهير نمايد . مسأله 71 - اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز مخرج را تطهير كرده يا نه ، نمازى كه خوانده صحيح است ، ولى براى نمازهاى بعد بايد تطهير كند .